Luang Prabang

Het bootje over Mekong river Het bootje over Mekong river

Dag 11: donderdag 19 juli

We waren gebleven in Chiang Khong. Vandaaruit zijn we 's ochtends naar de pier gegaan. Eerst langs een Thai official voor allemaal stempels en toen vervolgens met de longtail overgestoken naar Laos. Daar moest uiteraard nog een Laos official ons paspoort bekladden... Uiteindelijk konden we met de Tuk tuk naar de Loas Slow boat Pier. De Laos style is trouwens nog trager dan de Thailand style. 11 uur vertrekken is hier 12 uur... :-)

De boottocht is twee dagen varen (5 en 7 uur) naar Luang Prabang. De boot is een sloep van 1,5 meter breed en 20 meter lang, waarbij de helft wordt ingenomen door een stinkende dieselmotor. Vervolgens krijgen ze het nog voor elkaar om hier 30 backpackers in te krijgen... Deze zitten binnen die 1,5 meter tegenover elkaar.

De Mekong rivier De Mekong rivier

Een andere optie was de speedboat, maar daar schijnen een hoop (dodelijke) ongelukken mee te gebeuren, toch maar niet dus...

De Mekong rivier is wel een sterk stukje natuur. Helemaal bruin en een behoorlijke stroming. Deze veroorzaakt enorme waterverschuivingen en rare stromingen. We hebben kolken gezien van 10 meter doorsnee en een meter diepte (brrrrr). De kapitein voer zigzaggend over het water, aangezien er ook een half oerwoud in de Mekong drijft. (af en toe een flinke bonk, als 'ie wat over het hoofd zag) De oevers waren in eerste instantie redelijk vlak, maar dit werd steiler naarmate we meer landinwaarts voeren. Jungle, jungle en nog eens jungle, heel indrukkwekkend en na 5 uur nog steeds mooi :-) Op sommige helligen zagen we kleine dorpjes met rijstvelden (ontzettend steil). Aan het eind werd het ook steeds rotsachtiger.

Luang Prabang aan de Mekong river Luang Prabang aan de Mekong river

Na twee uur varen rende de schipper vol paniek naar het achterschip: motorproblemen! Met een beetje prutsen konden we verder, maar bij het eerste beste dorp heeft de beste man toch een paar onderdelen vervangen... Om half zes legde we aan aan het gras van Pakbeng. (n modderstraat) Onze eerste echte ontmoeting met Laos: Alleen maar kinderen! We hadden n van de betere guesthouses, want we hadden elektriciteit tot 22 uur. De rest van het dorp deed het vanaf acht uur met kaarsen (heel sfeervol). In tegenstelling tot Nederland is een chique restaurant verlicht met TL bakken en niet met kaarsen :-) Deze TL bakken werden wel vergezeld van brommende dieselaggregaten.

Vandaag dus 7 uur op een boot gezeten die krapper en voller was. We hebben nu nog last van onze knien en rug... De omgevingen en het droge weer maakten het allemaal weer ruimschoots de moeite waard. De mekong rivier blijft iets indrukwekkends...

Luang Prabang gaan we morgen bekijken, maar we hebben nu al gezien dat het redelijk westers is ingesteld (restaurants e.d.). We hebben een bijzonder goed guesthouse.

Wat Xieng Thong, Luang Prabang Wat Xieng Thong, Luang Prabang

Dag 13: zaterdag 21 juli

Gister hebben we lekker door de stad gestruind. Niet zo moeilijk, want er wonen hier slechts 20.000 mensen. Bijna alle wats (tempels) gezien d.m.v een uitgebreide wandeling. Relaxed dagje dus, ook omdat we pas om 11.00 uur uit ons nest kwamen. Luang Prabang is op zich niet zo bijzondere stad, maar de atmosfeer is hier geweldig. Ik weer niet wat het is, maar we zijn beide een beetje verliefd op deze stad. Laos is een oude franse kolonie en dat zie je in alles. Bakery's met croissants, baquettes met brie, chocolat bolls enz. (Esther heeft de hele winkel leeggeten :-) Er staan ook van die mooie koloniale franse woningen afgewisseld met wats. Bovendien ligt alles nog aan de Mekong en is het er lekker rustig (heel veel fietsen) t.o.v. de Thaise steden. Je kunt ook gewoon aan een tuk tuk de weg vragen, zonder dat je er ingesleurd wordt. De ideale combinatie voor een relaxed stadje dus.

Luang Prabang vanaf That Phou si Luang Prabang vanaf That Phou si

Wel rare lui die communisten. Er is een curfew om 12.00 uur en de koning hebben ze niet afgezet, maar dood laten gaan in een grot hier in de buurt (tussen 1960-1970!!!).

We zijn overigens ook miljonair. De geldeenheid is hier kip en het grootste biljet is 5000 kip, zo'n 70 euro cent. Wanneer je $50 dollar wisselt heb je een plastic zak nodig om al het papiergeld mee te nemen :-) (je krijgt het in van die bundeltjes)

Bij de wandeling hield de regen ons nog een uurtje vast bij een schuilplaats aan het water. Dit is niet erg, want dan kan je de lokale bevolking leuk observeren. De Mekong werd hier namelijk als wasplaats gebruikt door de plaatselijke jongelui.

Guesthouse voor de regenbui, Luang Prabang Guesthouse voor de regenbui, Luang Prabang

In een restaurant hebben we wat springrolls besteld, maar toen Esther bij de gang naar het toilet een hele dikke rat op het aanrecht zag lopen, besloten we toch maar ergens anders te gaan eten :-) Eten was het ook eigenlijk niet, want ik (Emile) besloot het Lao food met een uitgebreid menu te proberen. Het vuurspugen heb ik geleerd, maar om te zeggen dat ik lekker gegeten heb, nee, niet echt... (bah, was gewoon erg vies :-) Ik heb de dag erna ook maar eens op de markt gekeken wat er allemaal te koop is, maar dit varieert van varkensoren en poten tot gedroogde vissen, brrrr...

Guesthouse na de regenbui, Luang Prabang Guesthouse na de regenbui, Luang Prabang

Vannacht regende het verschrikkelijk hard. We moesten in bed naar elkaar schreeuwen om elkaar te verstaan. We werden vanochtend dan ook om 6 uur gewekt door het personeel van het guesthouse of we onze tassen op bed wilde zetten. Geen seconde te vroeg, want daarna stroomde het water de kamer binnen :-) Een half uur later stond er 30 cm water in de kamer. De mooie buitentuin (met voorheen vissen IN een vijver) was veranderd in een grote waterpartij. Het grappige was dat iedereen er maar om kon lachen, terwijl het huis aan het volstromen was... Die gasten reageren daar toch beter op dan onze landgenoten uit Limburg...

Kwang Xi Falls Kwang Xi Falls

Doordat we zo vroeg op waren besloten we (na de Bakery natuurlijk) naar de Kwang Xi Falls te gaan (in de stralende zon). De tocht er naar toe was al bijzonder. Een uur hobbelen, maar dan zie je ook duidelijk de verschillen met Thailand. De rijstvelden worden hier nog echt met de waterbuffalo omgeploegd, i.p.v. mechanische apparaten. Alle kinderen zwaaien ook naar je.

Bovenaanzicht van de Kwang Xi Falls Bovenaanzicht van de Kwang Xi Falls

De watervallen hadden natuurlijk een hoop water te verwerken, wat natuurlijk heel spectaculair was. Jullie moeten de foto's maar bekijken, want het is moeilijk te beschrijven. De Laotianen zijn ook goed in hun engels, zo stonden er een bordjes bij de waterval met: "Please keep cleaning". Het water is heel kalkrijk, waardoor er in de loop van de tijd allemaal plateau's zijn ontstaan. Voeg hier de uitbundige groei van allerlei planten en je hebt een hele bijzondere waterval.

We balen er al van dat we morgen Luang Prabang moeten verlaten, maar dat kan niet anders, anders komen we in tijdnood.


Facts & Figures
Luang Prabang Mixay Guesthouse (aanrader)